Mijn sterke kanten: Snel van alles diepgaand en to the point kunnen analyseren en doorgronden. Patronen en verbanden ontdekken die anderen niet opmerken. Associatief kunnen doordenken. Creatief met andere invalshoeken op nieuwe oplossingen komen. Sferen en gevoelens nauwkeurig kunnen waarnemen. Cognitie en emotie kunnen integreren. Sterke intrinsieke motivatie voor betrokkenheid, ethiek en begrip. Complexe of chaotische zaken terugbrengen tot hun essentie en basisstructuren. Verborgen aannames en vooronderstellingen direct naar boven halen. Ingewikkelde theorie kunnnen vertalen naar de praktijk van alledag: hoogbegaafd zijn heeft voor mij veel fijne kanten en maken mij als gesprekspartner iemand die graag met u meedenkt en meevoelt en die u wellicht verder kunt brengen.
Moet ik met deze eigenschap(pen) van mezelf nu zo te koop lopen? Tenslotte ben ik voor alles een gewoon mens, net als u. Dus dat weet ik nog steeds niet. Ik wil mezelf zeker niet in een beperkend hokje plaatsen, maar wel eerlijk en open zijn en vooroordelen bestrijden. De eerste veertig jaar van mijn leven heb ik 'het' niet zo benoemd (ook omdat ik me niet echt bewust was van mijn slimheid) en dat heeft meer nadelen dan voordelen gehad. Sinds ik er open over ben, is dat omgekeerd. Ik denk tenslotte maar zo: als iemand goed kan voetballen, vindt ook iedereen het gewoon als de voetballer zelf ook zegt dat hij vindt dat hij talent daarvoor heeft. Niemand vindt dat dan raar, arrogant, bedreigend of niet ter zake doende. Waarom zou dat met 'snel en effectief kunnen voelen en denken' dan anders zijn?
Maar er zaten (en zitten soms nog) natuurlijk ook kanten aan die, met name in het contact met anderen, kunnen zorgen voor misverstanden en gevoelens van eenzaamheid en incompetentie: zaken die de aanleiding vormden om eens uit te zoeken wat er met mij 'aan de hand' was: het beste wat ik ooit heb gedaan! Zo ligt mijn eigen ervaring, kennis en kunde aan het ontstaan van mijn bureau en daarbinnen vooral aan de basis van onderstaande activiteiten:
Als (ervarings)deskundige bied ik een aantal bijzondere diensten aan:
Samen met de andere deelnemers en twee begeleiders (Gemma en ik) kunt u zich verdiepen in het effectief omgaan met uw eigen authenticiteit, u leert van elkaar en oefent in effectieve communicatie. U krijgt antwoord op vragen als:"Hoe kunt u uw bijzondere gaven als hoofbegaafdheid of sensitiviteit meer tot hun recht laten komen en hoe kan effectief communiceren u daarbij helpen?" Belangstelling? Download de flyer In Balans met Begaafdheid (.pdf 408 KB) met meer info over deze unieke workshops.
Mensen die (in potentie) heel erg slim zijn, worden vaak hoogbegaafd genoemd. Het is nauwkeuriger om hen in het algemeen extra-intelligent te noemen, zeker als zij maar op een bepaald onderdeel uitblinken zoals ruimtelijk inzicht of taalvaardig. Sommige mensen vinden dat de term hoogbegaafd alleen is weggelegd voor de slimmerikken die ook in hun daden uitblinkers zijn: een maatschappelijk te meten resultaat (prijzen, functies, presteren op topniveau in een bepaald vak) is dan hun leidraad. De term eXtra-Intelligent (XI) wordt gebruikt door mensen die de definitie van 'hoogbegaafd zijn' niet alleen willen laten afhangen van het criterium of je op een IQ test scoort bij de hoogste 2 % scoorders, de norm die vereniging Mensa hanteert. Naast het feit dat extra-intelligente mensen verder gewone mensen zijn, zorgen sommige van hun specifieke eigenschappen ervoor dat ze te maken kunnen hebben met aparte problemen in het contact met andere mensen.
Voorbeeld: "Ik analyseer heel snel op overkoepelend niveau en als ik dan vertel wat ik heb bedacht, voelen anderen zich bedreigd (daar moet jij je niet mee bemoeien) of ze vinden me arrogant of gevoelloos (ja hoor, hij weet weer hoe het moet) of ze begrijpen mijn verhaal niet (zeg, spreek je moerstaal, dan kunnen wij er ook bij, wil je?). Ik houd daarom vaak maar mijn mond."
Mensen die uitzonderlijk gevoelig zijn voor zintuigelijke waarnemening, variërend van fel licht tot mooie kunst, stemmingen en sfeer, een grote verbeeldingskracht hebben, met een grote activiteit van de geest gezegend zijn, of intense emoties en sensitiviteit ervaren, worden sinds een aantal jaar hooggevoelig of hoogsensitief genoemd. Dat geldt voor 20 % van de bevolking, zo heeft wetenchapster Aaron aangetoond. Soms wordt dit verward met verlegen zijn, introvert zijn of het hebben van een schizoïde persoonlijkheidsstructuur. Er zijn wel verbanden hiertussen, maar die zijn niet eenduidig. Ook hoogsenstieve mensen hebben vaak specifieke communicatieproblemen.
Voorbeeld: "Waarom ga je zo stiekem en stilletjes door de achteruitgang weg? (ik moet me gewoon even terugtrekken, ik bedoel het niet onaardig) Waarom doe je niet gezellig met ons mee? (dat is voor mij veel te druk) Wat ben jij verlegen, zeg! (ik ben niet verlegen, maar overdonderd en moe)."
Maar goed: weer nieuwe termen: ik ben er niet voor. De poolse psychiater Dabrovski dacht dat extra-intelligent en hoogsensitief samen een kenmerk was van hoogbegaafdheid: dat denk ik ook. De discussie over wat hoogbegaafdheid nu precies is, wordt uitgebreid gevoerd door hoogbegaafden zelf, d.m.v. onderzoek en symposia. Hieruit is het Delphi-model (zie onderaan deze pagina) gekomen, dat beschreven wordt in de publicatie "Hoogbegaafd. Dat zie je zó!" Ik zelf vind dit model een adequate beschrijving geven van het fenomeen: een cluster van eigenschappen in denken, voelen, willen en doen waarin termen voorkomen als autonoom, hoogintelligent denken, rijk geschakeerd voelen, hoogsensitief, gedreven, nieuwsgierig, schepppingsgericht, creatief, snel, intens en complex.
Ik richt me vooral op de mensen die zich herkennen in dit Delphi-model. Zij wonen in een wereld die van hen vraagt dat zij zich extra bewust zijn van wat het effect kan zijn van hun gedrag dat voortkomt uit deze eigenschappen. Gedrag dat voor henzelf vaak zo vanzelfsprekend is of onbedoeld lastig, en ook voor de meeste mensen met wie ze omgaan. Voor hen en die mensen in hun omgeving kan het nuttig zijn om extra informatie over deze verschijnselen te hebben, ze te herkennen en erkennen, en 'speciale' (sociale) vaardigheden te ontwikkelen om authentiek te blijven en toch miscommunicatie met elkaar te voorkomen.
Meer weten over hoogbegaafdheid, extra-intelligentie of hooggevoeligheid? Kijk dan eens op het forum voor volwassenen, de startpagina voor hooggevoeligen, de prima site hoogbegaafd-en-werk.nl of op de site van het in mei 2010 opgerichte Instituut Hoogbegaafdheid Volwassenen IHBV, een kennisbank, project- en netwerkorganisatie met enorm veel potentie voor de toekomst.
Voor begeleidingstrajecten
op dit vlak werk ik samen met Gemma Geertshuis. Zij
is als coach gespecialiseerd in het begeleiden van hooggevoelige personen.
Ik ben samen met drie hoogbegaafde heren: loopbaancoach Frans Corten, onderwijskundige
Frank de Mink en trainer Jean Marc Triplet bezig geweest met het ontwikkelen
van een fantastisch traject (combi van workshop en coaching) voor leiders van
innovatieve organisaties die meer willen halen uit hun hoogbegaafde medewerkers.
Maar we merkten dat 'de markt' (nog) niet op dit aanbod zit te wachten. Toch:
'wat in het vat zit, verzuurt niet'. Bent u zo'n innovatieve leider en wilt
u meer weten hierover? Bel me!
Neemt u contact op als u belangstelling heeft voor een voorgesprek over een coachtraject, training of advies?
Bent u zelf niet hoogbegaafd of hooggevoelig, heeft u weinig opleiding, vindt u zichzelf dom? Laat u dan niet afschrikken. Alle mensen zijn zowel gewoon als uniek en bijzonder! Dus ook met u werk ik met heel veel plezier!
Achterstevoren op zijn ezel gezeten (om zeker te weten dat hij de goede kant op gaat), rijdt hodja Nasreddin de stad Aksehir binnen. Als hij drie schapenhoeders passeert die in de schaduw van het theehuis zitten, haalt hij uit zijn versleten mantel een gouden muntstuk dat hij in hun midden werpt met de mededeling: "voor de domste". De drie pogen elkaar te overtroeven met verhalen die hun domheid moeten bewijzen. De eerste man vertelt dat hij een vlieg op zijn voorhoofd heeft doodgeslagen met een steen. "Dat is nog niets vergeleken met mijn domheid", zegt de tweede: "ik heb zout gezaaid." "Dat is nog niets vergeleken met mijn domheid", zegt de derde: "Ik kon de ezel niet vinden waar ik zelf op zat." Tot zonsondergang gaan ze door met het opdissen van hun domdaden. Als ze eindelijk doorkrijgen dat hun doordachte argumentatie een succesvol bewijs van hun domheid in de weg staat, geven ze de gouden munt terug aan Nasreddin, die hen bedankt voor de genoeglijke middag. Onder een stralende sterrenhemel vervolgt Nasreddin zijn zegenrijke tochten.(uit J.J. Slobex - La Morosophie universelle - vert. M. v. Boxel)
Tip: herleest u ook eens met andere ogen het sprookje van Andersen, De prinses op de erwt.